Miłość w czasach niepokoju

Kierkegaard podejmuje w pewnym momencie próbę komentarza do następujących słów Chrystusa z  Ewangelii: 

„Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści ojca swego i matki, i żony, i dzieci, i braci, i sióstr, a nadto i duszy swojej, nie może być uczniem moim”. 

Te słowa są w jakimś stopniu komentarzem do wydarzenia Abrahama. W pewnym stopniu paralelne do tych słów są słowa św. Pawła z  Pierwszego Listu do Koryntian (7, 29n): 

„czas krótki jest, nie zostaje nic innego, aby ci, którzy żony mają, stali się jakoby ich nie mieli, a  ci, którzy płaczą, jakoby nie płakali, a  którzy się weselą, jakoby się nie weselili, a  którzy kupują, jakoby nie posiadali, a którzy używają świata tego, jakoby nie używali. Przemija bowiem postać tego świata”. 

O co chodzi w tych wszystkich sformułowaniach? 

Oddanie i szcze­rość „wobec Boga”

Chlubą bowiem jest dla nas świadectwo naszego sumienia, bo w prostocie serca i szczerości wobec Boga, a nie według mądrości doczesnej, lecz według łaski Bożej postępowaliśmy na tym świecie, szczególnie względem was. Nie piszemy wam bowiem czegoś innego niż to, co czytaliście i co zrozumieliście. Mam nadzieję, że i do końca będziecie nas rozumieć tak, jak już po części zostaliśmy przez was zrozumiani: mianowicie, że w dzień Pana naszego Jezusa ja będę waszą chlubą, tak jak i wy moją. 

Święte Pisma początków chrześcijaństwa

Wszyscy chrześcijanie pierwszego pokolenia byli Żydami z ugruntowaną religijnością, z kultem świątynnym i synagogami rozsianymi po miastach i wsiach. Mieli też zbiór pism uznawanych za święte, wśród których największy autorytet miała Tora, czyli Pięcioksiąg Mojżesza, następnie zbiór pism proroków oraz księgi historyczne. 

Nie był to zbiór kanonizowany i nie wszyscy Żydzi przyjmowali wszystkie pisma, ale różnice między poszczególnymi szkołami rabinackimi nie były zbyt duże. Chrześcijanie odziedziczyli te Pisma i nadal traktowali je z najwyższym szacunkiem jako Słowo Boże. Zmienił się jednak sposób interpretacji, gdyż chrześcijanie uwierzyli, że Jezus Chrystus jest Słowem, które stało się człowiekiem, tak więc wraz ze wzrostem rozumienia tej prawdy wiary coraz śmielej tłumaczono Pisma przez pryzmat osoby Jezusa, rozmijając się z tradycyjną interpretacją Żydów. 

Bóg zaspokaja każdą potrzebę

 

faustyna dzienniczek

Zakonnica bez przebrania - książka siostry Benedykty Karoliny Baumann OP

 

– Zgromadzenie, do którego wstępowałam w 2000 r. jest dzisiaj zupełnie inne. Wiele się zmienia. Zmienia się też mentalność w odniesieniu do sióstr zakonnych. Nie po to mamy swoje talenty i umiejętności, żeby je chować do szuflady. Mamy je rozwijać – i w zakonie – mam wrażenie, bardzo dobrze mi się to udaje. Nigdy nie spodziewałam się, że jako siostra zakonna wydam kilka książek, będę pisać scenariusze i reżyserować spektakle teatralne. A okazuje się, że można – podkreśla siostra s. Benedykta Karolina Baumann OP

Różaniec się nie starzeje

Czy wypada się jeszcze modlić na różańcu? A może jest on już modlitwą mało nowoczesną, „niemodną” i przestarzałą? Może modlitwa różańcowa winna ustąpić miejsca innym formom modlitwy, bardziej osobistym, wypowiadanych bardziej „od serca”? Może różaniec jest już tylko modlitwą dla starszych pań lub panów, a nie dla ludzi młodych i twórczych, „światłych” w swoich wyborach, stąd potrzebujących modlitwy bardziej „nowoczesnej”? 

Co Bóg czyni, uzdrawiając?

Aby dobrze zrozumieć, co Bóg czyni, uzdrawiając, musimy uświadomić sobie szerszy kontekst tego, co dzieje się w naszych czasach. Do badania znaków czasu i wyjaśniania ich w świetle Ewangelii wezwani są chrześcijanie każdej epoki , musimy więc regularnie zadawać sobie następujące pytania: jakie wydarzenia i prądy myślowe wpływają aktualnie na ludzkie serca i umysły? Na jakie światowe trendy wystawione będą przyszłe pokolenia? Do czego w odpowiedzi wzywa nas Pan? Co mówi Duch do Kościołów (zob. Ap 2, 7)?